Rüyalara inanırmısın?

Ya aşka?
Kaybetmeyi kabullenebilir misin?
Ya da kabullendiklerini sever misin?
Anlatabilir misin hiç gitmediğin bir ormanı?
Hatırlayabilir misin her gözyaşının sebebini?
Bilir misin unutmayı?
Ya da sonra tekrar hatırlamayı?
Katlanabilir misin sessizliğe?
Ya kimsesizliğe?


Uyku tutmayan gecelerde hayal kurar mısın?
Sonra o hayallerin peşinden koşar mısın?
Evini özler misin gün boyu?
Anneni arayıp sebepsiz canım der misin?
Ya da bir gün bırakıp her şeyi bir parka gider misin?
Yağmurda yürürken paçalarını ıslatır mısın?
Ve yağmur durduğunda arar mısın bulutları?
Dostumdur deyip affedebilir misin?


Haksızsan bile kırmamak için sevdiğini özür diler misin?
Bir gün ansızın her şeyini biteceğini bile bile planlar mısın
her şeyi gizlice?

Sahi sen rüyalara inanır mısın?

of dünya of derdin ne senin benimle yine aynı herşey yine doğuyor güneş yine bu gün canım yanıyor nefes bu öksüz ciğerlerime dolmak istemiyor.biliyorum ben alsamda almasamda nefes doğack bu güneş ondan belki buı umursamazlığım şu hayata yne gittiler kaldım geride kalkıp yetişicek derman yok dizlerimde suskunum haykırmak benim neyime sus deli gönül sus ağlama hakkın yok tek bir damla yaşı ziyan eylemeye gittiler boynu bkük kaldı yreğimin gitme dyemedim ağlamak yasak , gülmek haram yüreğime .adı karalı yregi yaralı sevdam sus suski acılsn yregmin prangaları belki sana yazamadm br şiir hasretnden prangalar eskittim dye ama blki ayrılığın ilmiğini çok kopardm yüreğimden yandi içim cıkmadı sesim susmak aşkın diğer adıdır yanlız yüreğimde sevmek suçmuş anladım bu rezil dnyada aşklar sıkışmış iki bacak arasına kaybettik aşkı o kırgn bze kaçıp saklandı çok uzak yerlere blirim gelmez artık eski br hatıradr leylanın mecnuna olan düşünde şimdi onun taklitleri var yer yüzünde aşk demak ayıp olur o ne olduğunu bir türlü anlamadığım şeylere ama inanıyorum br gün döneceksn dnyama ve ben en masum halini keşfedicem sıcacık bir gülüşte gitme dememe zaman kalmycak biteceksn yüregmin dibinde ey sevda hala umudm var benim beklerim seni en son güne kadar ama gel yeter ki br kez bakayım gözlernde gözlernde bulayım kendimi hiç keşfetmediğim yeni bir suretle

BURCUUUU 

Müziğin ritmine kaptır kendini!
Aç radyonu ve rastgele bi frekansı ayarla şöyle kolağına hoş gelen.
Radyonun sesini biraz daha yükselt ve bekle sıradaki şarkıyı.
Bir sonraki şarkı için hiç bi fikrin yok deilmi?
Belki çok sevdiğin hatta suan ki ruh haline uygunbi şarkıyı duymaya başlarsın radyonda,belki de hayatın boyunca o radyoyu dinlememeni telkin etmeni sağlayacak ,seni müzikten soğutaçak bir şarkıyı.
Senin belirlediğin bişey deildir bu.En başında hangi radyoyu dinleyeceğine karar verirsin,daha fazlasına deil... 

Hayat “gerçekten” zor mu?
Domates mi kirmizi?..
Hayat zor, diyenlere þakmak lâzim…
Çünkü “hayat zor”; esittir deniz islak, tas
sert, domates kirmizi, kar soguk!..

Kar soguk olmasa “kar” olmaz!..
Kar olmasa ne kartopu, ne kardan adam yapilmaz…
Kar olmasa eger, kar; bahari bekleyen çiçekler, ekinler ölür susuzluktan!..
Bugün kar yoksa eger, yarin karinlar doymaz!..
Hayat mi zor?..
Bedavadan önüne konmus domatesin “zaten kirmizi” oldugunu kabul ettikten
sonra, nerde ki problem?..

iki yol var sadece, iki yol; her zamanki gibi…
Birincisi; “Bu domates neden kirmizi” yolu…
ikincisi; “Bu domatesten ne yapabilirim” yolu!..

Dikkatli bakmak lâzim; hâlâ zor mu hayat?..
Yoksa deniz, hep islak mi hep…
Yoksa, bu yüzden mi içinde baliklar var?..

Dünyanin en basit, ama en lüzumlu düsünme biçimi önümüzdeyken; nasil
oluyor da bazen, islak bir yün çorap gibi tersine çevirebiliyoruz
kendimizi?..

Düsünüyorum, ve her birimizin de bildigini biliyorum ki, yarin hiç birimize;
“Niye bin dörtyüzlü yillarda degil de, bin dokuz yüzlü yillarda dogdun” diye
sormayacaklar!..

Öyle degil mi?..

Yarin hiç birimiz; niye Sibirya’da, niye Ekvatorda, veya niye Okyanusya adalarinda
dogmadigimizin hesabini vermeyecegiz…
Hiç birimiz, dünyaya geldigimiz ülkenin temellerinden, veya kendi
milletimizin köklerinden de sorulmayacagiz…

Amerikan vatandasi olmamizla Amazon yerlisi olmamiz arasýnda bir fark mi
var, bizi yutacagi günü bekleyen sabirsiz topragin gözünde; veya,
kendimizin bir emegi mi var, tavsan yavrusu olmayip da insan evladi
oluþumuzda?..
Ben…
Hangi zamanda… Hangi kitada… Hangi cografyada…
Hangi ülkede… Hangi yönetimde… Ve hangi yasimda olursam olayim,
biliyorum ki yapmam gereken sey; “BiR iYiLiK DAHA”dir!..
Beni menzile götürecek olan; “BiR ADIM DAHA”dir!..
Belki benden beklenen; “BiR TEBESSÜM, BiR SADAKA DAHA”dir…
Ve belki de beni kurtaracak olan; alacaðým “BiR HAYIR DUA DAHA”dir!..

21′inci yüzyilda, bilgisayarima gelen elektronik postaya cevap yazmaktan
bir farki mi olurdu, 12′nci yüzyilda suya düsmüs bir karincayi
kurtarmanin…

Yahut yolcuya su vermenin cografyasi mi olur?..
Veya ülkesi mi olur insana tebessüm etmenin?..
Dünyalar ötesi sevmenin, yasi mi olur?..
iste bunlari, benim, “kendim için” yapmam lâzim asil…

Ulasamadigi derinlikteki kuyunun basinda, susuzluktan ölecekse o yavru
köpek; suyla doldurup önüne koymadigim pabuç ne ise yarar?..
Ha tas sert, ha kar soguk…
Ha deniz islak, ha domates kirmizi…

Hayat mi zor?..
Hayatin zorlugu; bir adým daha atmayi, bir iyilik daha yapmayi, bir
tebessüm daha etmeyi, bir sadaka daha vermeyi, bir dua daha almayi
bilmemektir!..

Her birimiz, her zaman, bir seyler yapabiliriz güzelliklere dogru…
En acizimiz bile bir kagit ve bir kalem bulup, iste böyle bir yazi
yazabilir; ve kim bilir belki de, okuyanlardan hayir dua bile
alir!.

Not: Muammer Erkul’dan hayati zor bulanlara yeni bir bakis açisi kazandiracak güzel bir yazi.. 

Aklini kullan Iyice tanimadan hicbir insana baglanma.
Bitmemis iliskilerin üzerine iliski kurma, aci ceken sen olursun.
Seni takmayani sen hic takma, konusmayanla asla konusma.
Güvenmedigin biriyle asla flört etme.
Yalanini yakaladigin kisinin düzelebilecegini düsünme
Insanlara dogru deger ver, haketmeyenleri sil.
Kimseye yalvarma.
Asla dönüp de arkana bakma.
Sir tutmasini bil.
Dostlarinin sevgilinden daha önemli oldugunu unutma. Onlari asla sevgilin icin satma.
Hakettigin sevgiyi alamadiginda kendini üzme, sorun sen degilsin.
Kimsenin lafiyla doldurusa gelme, ama aklinin bir kösesinde de tut.
Kafanda bitirdikten sonra iki cift tatli söz, iki damla gözyasi için asla yumusama.
Seni sevenlerle kullananlari iyi ayirt et.
Seni dinleyip anlamaya niyeti olmayanlarla tartisma.
Eger verdigin sir o kiside kalmiyorsa ikinci bir sir sansi verme.
Kendini öven insanlardan kac.
Karsindakinin dogruyu söyledigini varsayma.
Kendine saygini yitirmene neden olacak hicbir sey yapma.
Kendinin herkesten daha önemli oldugunu unutma.
Gözyaslarinin degerini bil. Onlari haketmeyenler icin harcama.
Senin zekana inanan insanlari hayalkirikligina ugratma.
Kendini sev.
Dostlugunla yetinmeyenler icin hicbir fedakarlik yapma.
Insanlari kaybediyorsun diye aglayip sizlama, ama kazandigin insanlarin degerini bil.
Kimseye tasiyabileceginden fazla deger verip bununla övünmesine firsat verme.
Güvenmedigin kimseye aleyhine kullanilabilecek hicbir koz verme.
Istedigini almak için asla duygu sömürüsü yapma.
Sana duyulan sevgiyi ve güveni istismar etme...